« پسری در آغوش پدر | صفحه‌ی اصلی | اسفند »

February 25, 2009

روزهای من

با وبلاگ‌ام غریبه شده‌ام. دست و دل‌ام به نوشتن اینجا نمی‌رود. اما باز هم برمی‌گردم. می‌نویسم دوباره. فقط زمان می‌برد. این روزها بیشتر به فيلم ديدن می‌گذرد. گاهی از خانه بيرون می‌زنم. با وضع گوش‌درد و آب و هوای اینجا هر بار یک درد تازه با خودم به خانه برمی‌گردانم. حالا هم که حس نوشتن دارم صداهای اطراف نمی‌گذراند. باشد برای زمانی دیگری. حرف زیاد دارم.

مطالب مرتبط

نظرها

من تولد مبارک گفته بودم، نرسید؟ :(

ana ro velesh kon....tavalodet mobarak....100 sal zende bashi...
------------------------
ممنونم

ساغر

سلام الهه جون (آ آ دون). تولدت مبارک. حسابی بهت خوش بگذره. آرزو میکنم سال جدید برات سال خیلی خیلی خوبی باشه... عمو دا دا و ممخ رو هم ببوس.
---------------------
مرسی مریم جونم :* نیما رو حسابی از طرف من ببوس. خوش بگذره بهت

تولدت مبارک اسفندی عزیزم! دو تا بوسه با کلی آرزوهای خوب!
----------------
ممنون شادی جانم :*

ساغر

امیدوارم گوشت زودتر خوب شه و حال و هوای وبلاگیت هم برگرده دوست جون. من که خیلی دلم برای نوشته هات تنگ شده
شاد باشی

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)