كجا ماندي كه من بي تو هزاران بار در هر لحظه مي ميرم...

چقدر دلم گرفته .. چه جوري باور كنم كه ديگه نبايد دنبال اسم قشنگ تو روي سر در سينماها بگردم ... چقدر مرگ رو برام آسون كردي .. چقدر اونجايي كه تو هستي قشنگه .. چقدر مرگ رو قشنگش كردي ... به خدا ديگه مردن كاري نداره ... اين دومين باريه كه اوني كه دوستش دارم رو با اين بيماري لعنتي از دست ميدم ... خدايا كاش اين دنيا از حركت بايسته ...

امروز وقتي فيلم مزاحم رو براي چندمين بار مي ديدم به خودم گفتم رفتن خسروي من دروغه يه شوخيه .. خوابه .. خدايا يكي از اين خواب بيدارم كنه ...

ديدي اي حافظ كه كنعان دلم بي ماه شد؟!
عاقبت با اشك غم كوه اميدم كاه شد؟!
گفته بودي يوسف گمگشته بازآيد ولي ...
يوسف من تا ابد همنشين چاه شد

فراموشت نميكنم خسروي من .. آخه مگه تو اصلا فراموش هم ميشي!!؟؟كاش پيشمرگت شده بودم ... حيف بودي به خدا ... دارم ميسوزم ...

http://saghar.malakut.org/archives/2008/02/post_465.html

---------------
شما که من نيستی ... کيستی؟

ساغر

بسیار زیبا بود.