هرچند که همیشه می‌خندیدم به ناله‌های بچه‌گانه‌ات و بعضاً فحشی نثارت می‌کردم و می‌رفتم، این‌بار نشد. منهم فشار که می‌آورد دوری، سری میزنم به این لامصب گوگل‌مپ و با موس بالا و پایین می‌روم در کوچه پس‌کوچه‌هایی که بدون اندیشیدن به قواعد دستوری حرف‌زدن یاد گرفتم و... بی‌خیال...! ناله نکنیم...! عادت می‌کنیم همه‌مان روزی به جمله‌ی «عادت می‌کنیم».

سلام عزيزم ...

بازم تلخي ... نه ؟؟؟

اومدم دعوتت كنم به خونه كوچكم كه ايندفعه بوي غريبي داره ... محرم ...

منتظرتم ...

معلومه محله خیلی خوب و قشنگی داشتید ..ولی .. ولی بی خیال ... رها کن این بیغوله ماتم زده رو ..اونجا هم رفتی باید از بالا بش نگاه کنی؟ رها کن خودت رو.

به كجا بَرَد ما را...

سلام
من مثل شما نیستم که مجبور باشم از گوگل برای دیدن وطنم استفاده کنم.
اما شما مثل من و شاید بقیه باشید چراکه وطنتون را دوست دارید
حتی اگر همسایه بغلی تون به جای نه نه کبری یک انگلیسی باشد
با این حال خواندنی بود
خوش باشید
یزدنگار
وطن می تونه