دلم خوش است به تلّ کتابها که هر روز يک دستهیشان را روی ميز بريزم و خودم را سرگرم کنم و بیخيال آسمان روانی لندن شوم ... اما اين وسط کافی است که ميان وبگردیهايم يکی دو جمله از کسی بخوانم که نوشتههایاش شبيه بیتابیهای خودم باشد، زمين و آسمان روی سرم آوار میشود ... ياد آن صندلیهای آبی میافتم و يکی که هميشه آن سوی حوض نشسته بود بیخيال ابر و باران و آفتاب ...
نظرها
سلام ساغر عزيز ...
نميدوني وقتي فيلمهاي مخمل رو ديدم چه حالي شدم .. بچم تمام كارهاش مثل پاپي خودمه .. اين كه يه چيزي رو پرت كني و بره بياره ... ميوه خوردنش ... دنبال نر آينه روي ديوار ... خداي من درست مثل پاپي خودم ... خيلي دوستش دارم اين مخمل شيطون بلا رو ....
دلتنگي همه جاست عزيزم ... هميشه يه چيزايي وجود دارن كه به ما فرصت شاد بودن رو نميدن ... اصلا يادم نمياد آخرين باري كه از ته دل خنديدم كي بوده ... خيلي سخته كه بخواي خودتو شاد نشون بدي در حاليكه توي دلت غوغاست ... و من مدتهاست كه با اين حالت زجر آور دارم زندگي ميكنم .....تظاهر به شاد بودن ... اونهم فقط به خاطراطرافيانم ....
ساغر تمنا | December 30, 2007 6:20 PM
del daroone dide o dide be ruye saghar ast,saghar az khune delo ashke rokham labriz ast, bede ey saghie shekkar labe khandan madadi... kin hame dard be darmaane labat bogrizad...!...MAN CANADA ZENDEGI MIKONAM, CHAND MAHE KE UMADAM... DELAM VASE ZENDEGIE POR SHARRO SHOORE IRAN YE ZARE SHODE... VASE HAYAHOOSH... CHE MISHE KARD... MOONDANO DIDANE AZIZET DAR DASTE YEK MOSHT NAFAHM, UNGHADR SAKHTE KE TARJIH MIDI AZIZETO RAHA KONI VA BIAI TOO DIARE GHORBAT... TAKE CARE
SAGHAR | December 30, 2007 6:05 PM
خیلی جالبه!
یکی عاشق هوای ابری و مه گرفته و بارونیه(به قول شما روانی)، یکی از این هوا بدش میآد. یکی هوای آفتابی دوست داره یکی دوست نداره.
ولی همه ما آدما یه چیز و هیچوقت دوست نداریم... اونم یکنواخت بودنِ.
همه ما دوست داریم تغییر کنیم. تازه بشیم. ناشناخته ها رو تجربه کنیم.این اقتضای ماده است.
واسه خودت تازگی بوجود بیار. با یک گلدون حتی شده یک شاخه گل داشته باشه، کنار تل کتابات.
یا حتی با یه گل بعنوان wallpaper صفحه کامپیوترت.
تکاپو و تغییر در ذره ذره وجود ما لحظه لحظه جریان داره. ما بعضی وقتا چشامون و روشون می یندیم.
ali | December 29, 2007 9:23 PM