(اينها حرف من در اين لحظه نيست اما بخوانيد و بهانه نگيريد) آلمان متفاوت است. پيشرفته‌تر ... زيباتر ... لندن در برابر اسن و دوسلدورف به نظر من ده‌کوره می‌آيد ... در آلمان هيچ حسی که نداشته باشی دست کم می‌فهمی داری در اروپا راه می‌روی ... و طبيعت بسيار زيبايش که هوش از سر می‌ربايد ...و از همه مهم‌تر ارزش انسان بيشتر از ارزش ارزش‌های‌شان است (منظورم ايران نيست، اين خراب شده‌ی انگليس است)...

همه مسافرت می‌روند و روحيه‌ی‌شان بهتر می‌شود ... من هرجای ديگر دنيا را که می‌بينم بيشتر احساس خفگی می‌کنم ... نمی‌دانم شايد اين حس از جنس همان حسی باشد که نسبت به ماکارونی و قيمه دارم! يک چيزی در لايه‌های درونی و برونی خودآگاه و ناخودآگاه!

نکات تستی کنکوری:
1. پليس آلمان ماشين‌هايش همرنگ نيروی انتظامی خودمان است ... چند بار قلبم تکان خورد از ديدنشان

2. مردهای آلمانی سبيل دارند!

3. داريوش هم دارد عکس می‌گذارد ... اينجا ببينيد.