خوب میشوم، بیخورشيد، بیکوه، بیکوير ... پر باران، ابری، سرد ...
تو پلهها را دانه دانه بالا برو ... به درک که من بینفس اين پايين افتادهام ... به درک که همهی آرزوهايم را خاک کردهام ... به درک که لال ماندهام ...
خدايا يک معجزه ... يک معجزه ...
« از هليلرود تا راين | صفحهی اصلی | رسم سفر »
October 26, 2007
بادافره
مطالب مرتبط