تو اینکارو نکنی ها. شیکمت باد می کنه و بعد می ترکه. یه بار رفته بودیم ییلاق ، یه گاوه خمیر خورده بود ، رفته بود تو آفتاب دراز بکشه، مرده بود...

* دستت درد نکنه!! ما ديگه گاو هم شديم.

ساغر

دلم برات تنگ شده خاطره قشنگم. تو منو ياد خونه و غم و تنهايي و عشق ميندازي و سادگي و ....ديوونه بوديم نه؟ شناختي منو؟ عجيب دلم هواتو كرد وقتي از وبلاگ دوستي پيدات كردم...

* سلام ... معلومه که می شناسمت! خوبی؟؟ از ديوانه چيزی آن طرف تر بوديم!

ساغر

در كمال صداقت ميگم اگر اينجا هم مثل شهر پينوكيو شهر تنبلها وجود داشت اولين مسافرش يا بهتره بگم اولين ساكنش خودم بودم.. بعضي وقتها اينقدر تنبل ميشم كه حتي حسش رو ندارم تا دم يخچال برم و يه ليوان آب بردارم حتي اگه از تشنگي هلاك شم..

نازي *پيتوني* چه بامزه (:

ممنون كه به فكرمي ...واقعا خوشحالم كردي... اين پاپي شيطون الان كنارم نشسته. امروز واكسن زده يه كم لوس شده