رطوبت دارد خفه ام می کند. انگار همه ی زمين و زمان را آب گرفته است. باران می بارد آن هم چه بارانی. ياد دکتر ارنست می افتم و باران های استوايی سريال اش. آسمان سياه است ... مخمل دستم را چنگ زده و حالا با خيال راحت زير پايم خوابيده ... بچه شير ما ابراز عشق اش کمی دردناک است. در حال خفه شدن ام ... نفسم بالا نمی آيد ... دلم می خواهد يک دست بزرگ اين ابرها را کنار بزند ... حالا رعد و برق هم به ماجرا اضافه شده ...