چند شب است که می‌خواهم بنويسم اما نمی‌توانم. اين سرماخوردگی سنگين که سه روز است مرا به بستر انداخته نمی‌گذارد. بخت که همراه نباشد همين می‌شود. حالا اگر بهتر شدم می‌نويسم. هزار کار نکرده هم مانده ...دندانم همچنان نيمه شکسته مانده ... بليط ... به ... پيدا نشده ... همه‌ی آن‌ها که می‌خواستم ببينمشان را نديده‌ام هنوز ... جواب پرت و پلاهای يک عده را ننوشته‌ام ... گلويم درد می‌کند ... ناله کردن هنگام بيماری شايد بدترين عادت من باشد ... حالا ناله‌ی مکتوب می‌کنم ... تمام تنم را انگار کوفته‌اند ... در سرم چيزی حرکت می‌کند ... تب دارم مانند کوره ... چشم‌هايم سياهی می‌روند ... خلاصه در محضر ملک الموت حضور دارم ...