چشم‌هايم باز نمی‌ماند، آمدم بروم روی تخت و لپ‌تاپ را هم با خودم بردم که در حال خواب اينترنت گردی کنم، درهای خانه فنر دارند و برمی‌گردند با کلی مصيبت لپ‌تاپ و گوشی تلفن و کابل لپ‌تاپ را برداشتم و در حین انجام حرکات محیرالعقول از دو در رد شدم تا به اتاق رسيدم اتاق تاريک بود، همه‌ی خرت و پرت‌ها را روی تخت گذاشتم و همان لحظه فکر کردم نکند پرت شوند روی زمين برگشتم که چراغ را روشن کنم صدای گرومب آمد و برگشتم ديدم لپ‌تاپ مثل يک کتاب چپه روی زمين افتاده. آن بامبولک وايرلس موس شکسته بود و نصفش در لپ‌تاپ مانده بود. با ناخن که در نمی‌آمد، رفتم انبردستی که با آن حلقه‌ام را در آورده بودم آوردم و تکه‌ی شکسته را بيرون کشيدم. به دنبال موس ديگری که داشتيم رفتم، يک سری خرت و پرت ديگر را هم از روی ميز پرت کردم پايين. پشيمان شدم و برگشتم. آمدم نشستم روی تخت، مخمل هم مثل هميشه پريد بالا و نشست روی پتو. اتاق سرد بود آمدم پتو را بکشم روی خودم که مخمل بدبخت با کشيدن پتو از زيرش پرت شد روی زمين ... حالا می‌ترسم از روی تخت تکان بخورم. اينجا هم برای خودم امن‌تر است و هم برای مخمل و وسايل خانه.