من اين وجههی خانهنشينی که از خودم برای ديگران آفريدهام را دوست ندارم. کار در خانه لزوما کار ِ خانه نيست عزيز دلام! از همان ابتدا هم کار ِ خانه بر عهدهی من ِ تنها نبود، سهم من و داريوش يکسان بود و هست.شايد کار مفيدی که من صبح تا شب انجام میدهم از تمام کاری که شما در يک هفته پشت ميز اداره انجام میدهيد بيشتر باشد. لااقل در خانهی ما همکاری نيست که از صبح سحر تا غروب مغزش را با چرنديات صد من يک غاز منفجر کنم. بايد حتما کت و دامن بپوشم و جلوی ارباب رجوع خم و راست بشوم تا کار کرده باشم؟ تا مثل شما باشم و به قول خودتان تنبل نباشم؟ نمیشود کمی از تکنولوژی استفاده کرد؟
امان از دست و زبان آدمهای کوتهفکر ِ کوتهبين.
« سخت است رفتن با دو پای گر گرفته | صفحهی اصلی | نکبت »
June 5, 2006
آه ای همهی زنان کارگر!
مطالب مرتبط
نظرها
سلام
گويا اين محدود كردن آزادي آن هم در مواردي كاملا خصوصي و صحيح حد و مرزي ندارد
شايد بتوان آن را دخالت بي جا ناميدو شايد ناشي از ... باشد
اما هر انچه هست من در مورد كار زن نظر ديگري دارم كار در خانه خيلي سخت و طاقت فرسا است ولي بايد پذيرفت كه نمي تواند به اندازه كار بيرون بر فهم و درك افراد اثر بگذارد شايد شما بتوانيد خلا ناشي از خانه نشيني را پر كنيد ولي بسياري هستند و خواهند بود كه فكر پيشرفت و همانند سازي با جامعه را نخواهند داشت و چند سال بعد مي بينيد كلي از جامعه عقب افتاده اند
البته اين نظر من است و نظر شما نيز بسته به شرايط شما قابل تامل
قاسم | June 11, 2006 12:53 PM
الهی بمیری که به من سر نمی زنی ، الهی *** که واسه من تره خورد نمی کنی ،الهی *** که هر روز واسه من یه کامنت نمی ذاری ، ... ***
زینب | June 11, 2006 10:18 AM
هميشه يادمه از وقتي ميشناسمت يه كاري ميكني كه خودت به خودت گند ميزني قبل از اينكه كسي...
× واقعا!!
بايد شديدا تجديد نظر کنم!
ساغر
azadeh | June 7, 2006 8:22 AM
بابا ، آخه کی اذیتت کرده ،کی بهت حرف مفت زده؟ بابا خودتو ناراحت نکن.
همیشه لازم نیست آدم خودشو تو کلنجار اثبات هویتش بندازه، بعضی وقتا باید کلا بی خیال آدما و حرفاشون بشی !
زینب | June 7, 2006 7:10 AM
مجبور نیستی به کسی چیزی رو ثابت کنی
کورش | June 5, 2006 8:06 PM