بعد از يک روز پر ماجرا اما راکد، در اين نيمشب باد و بارانی به صدای آرامشبخشی گوش میکنم که هديهی دوست مهربانی است. و چقدر مناسب است برای اين شب ...
Ever close your eyes
ever stop and listen
ever feel alive
and you've nothing missing
you don't need a reason
let the day go on and on
Let the rain fall down
everywhere around you
give into it now
let the day surround you
you don't need a reason
let the rain go on and on
What a day
what a day to take to
what a way
what a way
to make it through
what a day
what a day to take to
a wild child
Only take the time
from the helter skelter
every day you find
everything's in kilter
you don't need a reason
let the day go on and on
Every summer sun
every winter evening
every spring to come
every autumn leaving
you don't need a reason
let it all go on and on
What a day
what a day to take to
what a way
what a way
to make it through
what a day
what a day to take to
a wild child
What a day
what a day to take to
what a way
what a way
to make it through
what a day
what a day to take to
a wild child
What a day
what a day to take to
what a way
what a way
to make it through
what a day
what a day to take to
Da-da-da
Da-da-da-da-da-da
Da-da-da
what a way
what a way
to make it through
Da-da-da
Da-da-da-da-da-da
Da-da-da
Da-da-da-da-da-da
what a way
what a way
to make it through
what a day
what a day to take to
a wild child
what a day
what a day to take to
a wild child
نظرها
تا بوده همین بوده ..در کودکی اشتیاق بزرگ شدن امان مون رو می برد و در بزرگسالی نوستالژی کودکی ..همیشه کودک بمونیم بهتر است ..
مامان و بابا و دخترشون | May 8, 2006 7:15 AM
قربونت، اول من از طرف خودم می بوسمت ، هنوز مهسا به قدی نرسیده که خاله الهه اش رو ماچ کنه ، اگه دوست داشتی ایمیلتو بده هم عکسهای خودمو هم عکسهای مهسا رو برات بفرستم .
زینب | February 22, 2006 10:52 AM
سلام، این منم، زینب امرل، اینم وبلاگ دخترمه، آخه حدودا یک ماه ونیمه که دختر دار شدم ، خوشحال می شم بخونیش،راستی اگه خواستی(حتما) لینکشو بذار، خوب و خوش باشی ،بای
زینب | February 22, 2006 10:16 AM
در اولین روز از آخرین ماه سال، اولین کسی که برای آخرین بار عاشق شد...
بچه پر رو | February 22, 2006 5:17 AM
ای پرتوِ آشنای خانگیِ خانه ای که دیگر نیست
تا دربدرِ ما
راهی نمانده...
فرصتِ صدا
که رفت....
فرصتِ نگاه را . . .
افشين پرورش | February 20, 2006 10:04 PM
hamishe az khondane in weblog lezzat mibaram
elham - bi nam | February 19, 2006 9:39 PM
براي من enya تمام يك سفر به قونيه است... شايد مولانا معذب باشد اما براي من enya گاهي صداي مولانا بود.
باد صبا | February 19, 2006 2:07 PM
بابا جون ما رو گير آوردي اين همه شعر با احساس وطني.
اون قلم خودت كه آدم رو چك ميزنه .همه رو بيخيال .شعر فرنگي؟ تو هم؟
azadeh | February 19, 2006 5:14 AM
salam
tehran barani ast
yeki az shabay madodi ast ke tehran zibast va tamiz ama dele man ham gerfte kashki hame ma wild child hayi dashtim ke dar baran kenareman boodand va aramesh midadand
amir sadri | February 16, 2006 9:25 PM
شعر بسیار زیبایی است. حیف که به آهنگ دسترسی ندارم. کاش میشد به دوران کودکی برگردیم. اما حالا که چنین امکانی نیست، میتوانیم «کودکی» کنیم.
لینک شما را گذاشتیم. خوشحال میشویم مقابله به مثل کنی.
پیروز باشی،
بدرود!
بابا لنگدراز | February 15, 2006 2:18 PM