مرده شور اين ترس لعنتی من رو ببرند که مجبورم هدفون توی گوشم بگذارم و به آهنگ‌های مزخرف صد من يک غاز (قاز؟) با صدای بلند گوش کنم که مبادا صدای تلويزيونی که داره سکوت بره‌ها رو نشون می‌ده بشنوم. حتی جرات ندارم سرم رو 30 درجه بچرخونم که مبادا چشمم به صفحه‌ی تلويزيون بيفته ...
گِل بگيرن دَرِ اين کانال‌های تلويزيونی انگليس رو که نمی‌دونم چه دردی دارن يکی دو هفته‌ای می‌شه گير دادن به فيلم‌های ترسناک و حال به هم زن ... من هم که ماشاالله انتهای شجاعت! و همسر گرامی هم که ديگه امشب نتونست جلوی خودش رو بگيره و از خير اين فيلم بگذره ...اين هالووين همه چيز زندگی من رو به هم ريخته، اين هم شد رسم؟؟ 
ما يک دسته بندی جديد برای فيلم‌ها داريم به اسم Category E که فيلم‌هايی که به نظر من قابل ديدن نيستند رو شامل می‌شه ... ترسناک، پر خشونت، پر خيانت، پر سکس ...
الان شهره با صدای هوار هوار داره توی گوش من می‌خونه «هوس!!! تو دلم پا نمی‌ذاره!! هوس ...؟!؟!»
لطفا توی اين موقعيت شجريان پيشنهاد نکنيد که اصلاً توی مودش نيستم!

پ.ن: ساعت 1:40 نصف شبه و هنوز اين فيلم لعنتی تموم نشده، حالم داره ديگه بد می‌شه ... جرات ندارم از روی صندلی روبروی مانيتور جم بخورم ... صد بار اين آهنگ‌ها رو از اول دوباره گوش کردم ... کاش لااقل يکی آن‌لاين بود باهاش چت می‌کردم ... توی اينترنت هم هيچ چيز به درد بخوری پيدا نمی‌شه ...