پست های قدیمت را می گشتم،راستش را بخواهی گسی شیرینی است خواندن حسرتت برای چشمهایی که سالی است بیقرار منند...بماند که چطور می دانمت،می دانی دنیا به طرز احمقانه ای کوچک است،حتی خندیدم به این همه پیچش...به قول نادر ابراهیمی،نفرین عاجزترین است،نفرینش نکن دیگر،که اگر رهاش کنم آن چشم ها که می دانی سخت رگبار می شوند به دامنم...

خیلی با نمک بووووووود

banamak boud, vali faghat tasviresh. rastesh nemitounestam az Requiem e Mozart ke tou gousham boud begzaram o madagaskar e kordi beshnavam.
shad bashi. baraye ma ham do'a kon.