« تهوع | صفحه‌ی اصلی | پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق‌هقمو »

October 14, 2005

عصر جديد

ما
در عصر احتمال به سر می‌بريم
در عصر شک و شايد
در عصر پيش‌بينی وضع هوا
از هر طرف که باد بيايد
در عصر قاطعيت ترديد
عصر جديد
عصری که هيچ اصلی
جز اصل احتمال، يقينی نيست

اما من
بی نام تو
              حتی
                     يک لحظه احتمال ندارم
چشمان تو
عين‌اليقين من
قطعيت نگاه تو
                     دين من است

من از تو ناگزيرم
من
بی نام ناگزير تو می‌ميرم

قيصر امين‌پور

مطالب مرتبط

نظرها

ساغر!
چقدر گذشته است
از آن روزها که کوچک بودم و تو این جا
از دانشگاه و رشته ء مورد علاقه ات می نوشتی
از تنفرات از دانشگاه تهران
از ساختمان های بی روح اش
از دوستان ات در آن یکی دانشگاه
از آن راه بود چه بود؟
چقدر گذشته است ساغر
انگار آن روزها داریوش هم بود!
چقدر زندگی ات بالا و پایین دارد!
.
.
آسمانی باشی

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)