عين خل چل‌ها از صبح نشسته بودم پای تلی تا نتيجه‌ی رای‌گيری برای ميزبانی المپيک 2012 را اعلام کنند. نمی‌دانم خودم اينجا به دنيا آمده‌ام يا مادرم يا پدرم که اين همه هيجان‌زده شدم از ميزبانی شهری که نمی‌دانم هفت سال ديگر هم ميزبان من خواهد بود يا نه!! شايد بيشترش به خاطر بکهام بود ... بعد از چند ثانيه بالاپايين پريدن به خودم آمدم .. بی‌خيال ... اگر تهران روزی ميزبان المپيک شود (در خواب!!) قول می‌دهم بيشتر خوشحالی کنم تا از خجالت امروز خودم درآيم. فقط خدا کند ماليات‌ها را 6 برابر نکنند. از اين انگليسی‌ها هيچ چيزی بعيد نيست.