« ای درد، ای درد | صفحه‌ی اصلی | ای مملکت جينگولی مستون »

June 24, 2005

شام غريبان

Ahmadinejad.JPG

فقط عکس اين مردک را بر ديوارهای ادارات و دانشکده‌ها تصور کنيد ... ای وای بر شما که در ايران مجبوريد هر روز در صدا و سيما چهره‌ی نورانی مخلص مومن‌اش را تحمل کنيد و ای وای بر من که هر لحظه نام ايران را در اخبار اين سو بشنوم قلبم بايستد که نکند بوش هوس گز اصفهان و پسته‌ی رفسنجان و کلوچه‌ی لاهيجان کرده باشد ...
امشب شب سوگواری است ... می‌دانم که غم آخرمان نيست ... و حتی يکی از آخرين‌ها هم نخواهد بود ... آخ که هم‌وطنم با خود چه کردی ... چه کردی ...
من امشب در خودم و با خودم شام غريبان دارم ... من با بغضی که از شنيدن خبر فاجعه شکست شام غريبان دارم ...

مطالب مرتبط

نظرها

salam
chi kar mishe kard
az 3 tir tasmim gereftam dige be khatere en melat hers nakhooram
chooon aslan nemiyarzeeee
nemidounam kare dorosti mikonam ya naaaaaa
vali bekhooda enghad hers khordam dochare moshkele ghalbi shoodam
omidvaram ye roozi hame chiz dourost besheeeeeee

hamin khial baf ha fekr mikonanad usa k biayad hameh chiz baray ma baghlava ast va avlin shirini baray amadan usa va raftan akhund ha hamin entekhab ast....faghat midanam k in nist va bazi dard digiri ra baray in mardom ba khud darad.

عرض خود مي برد و زحمت ما مي دارد...

آره گوشت رو بگیر چیزی نشنوی

take it easy ياعزيزی

ای بابا! يه کم اميد داشته باشيد. اگه اينها هم دوم خرداد که شکست خوردن اين جوری قطع اميد می‌کردن، حالا اينجا نبودن. ما متحد نبوديم، اونا متحد بودن. حالا بايد ما متحد بشيم.

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)