اگر مطالب دو وبلاگ گلخونه و اين يک زن است را در اين چند روز دنبال کرده باشيد شايد شما هم با من هم عقيده شدهايد که پانتهآ و آسيه هر کدام از يک جهت وارد بحث شدهاند و هر دو به نوعی نظر درستی دارند. استفادهی ابزاری (عبارت ساخت جمهوری اسلامی ولی به هر حال درست) از زن در تبليغات غربی و فشار رسانهای (برای فروش هرچه بيشتر محصولات) يک بعد ماجرا و عدم توجه زن ايرانی به حقوق خود بعد ديگری است. نظر شما چيست؟
من که در شرایط فعلی -پس از به دنيا آمدن- هنوز تاب و توان نوشتن ندارم.
