اين آخر شبی با ديدن وبلاگ شهزاده حالمان بسيار نکو شد. سمرقند پيش از اين به خطی نوشته می‌شد که من نمی‌دانستم. اگر اشتباه نکنم سيريليک بود يعنی فارسی را به الفبای ديگری می‌نوشت. حالا دوست تاجيک من ظاهرا تصميم گرفته است که فارسی بنويسد. خواندن نوشته‌هايش بسيار لذت بخش است، تمام کلمات را همان‌طور که می‌شنود می‌نويسد و فرقی بين س/ث/ص ، ط/ت، ز/ذ/ظ/ض ع/الف، ه/ح نمی‌گذارد، به قول خودش نبايد توقع داشت که هفتاد سال دوری از خط فارسی را يک‌شبه جبران کند اما به نظر می‌رسد که می‌خواهد يک‌ماهه تمام اين هفتاد سال را بپيمايد.
نوشته‌های زيبايش را بخوانيد و لذت ببريد.