چند روز ديگر کريسمس است. دليلی برای جشن گرفتن و شاد بودن در اين روزهای آخر سال ميلادی به همراه هم‌شهری‌هايم پيدا نمی‌کنم. حالا فقط به اين دليل که در لندن زندگی می‌کنم می‌توانم بهانه‌ای برای خودم بتراشم؟ نمی‌دانم، آخر هيچ ربطی بين اين جشن و فرهنگ ايرانی خودم  نيست. شايد بشود به شب يلدا دل خوش کرد. ولی غم‌انگيز است که هرچه سعی می‌کنی نمی‌توانی خودت را فريب بدهی.