امروز وبلاگ‌نويسی من سه ساله شد. در واقع سه سال را تمام کرد و وارد چهارمين سال شد. اين دومين وبلاگی‌است که می‌نويسم. از نام بردن اولی به دلايل امنيتی معذورم و دومی هم که با نام SagharArghavan در بلاگ اسپات بود که بعد از مدتی به ملکوت با نام ساغر منتقل شد.
روزها زود می‌گذرند و سال‌ها نيز.
اولين نوشته‌ام را ششم دسامبر 2001 چنين نوشتم:

هنوز می نويسم و تو می خوانی ولی نمی دانی که برای تو نوشتن دردی است در اين سينه ی شرحه شرحه از فراق که شايد عطری از بانوی مصر در خود داشته باشد. با تو گفتن تمام آرزوی اين دل خسته است و از تو شنيدن حسرتی برای تمام دقايق نفس کشيدن. بگذار نوشتن را به ياد بياورم. بگذار با تو بنويسم و از تو بنويسم.
هنوز می نويسم و تو می خوانی و می دانی ...

تغيير خاصی نکرده‌ام هنوز هم همان‌گونه می‌نويسم که پيش از اين می‌نوشتم، نه؟ فقط مخاطب نوشته‌ها تغيير کرده (نمی‌دانم چند بار!!) به هر حال اين نشان می‌دهد که: من زنده‌ام هنوز!